Abdullah Tamamlar – Cana Bastım Gonce Veş

Abdullah Tamamlar Cana Bastım Gonce Veş İlahi Sözü

Câna bastım gonce veş peykânını ey tâze gül,
Dözmek için hercine düzdüm demirden bir gönül.
Veh ne sâhirsin ki oddan su çıkardın sudan od,
Terletip ruhsârını gül gül kılanda tâb-i mül.

Yandırıp eczâ-yi terkîbim külüm versen yele,
Yok yolundan dönmeyim varım senindir cüz’ü kül.
Yandırıp eczâ-yi terkîbim külüm versen yele,
Yok yolundan dönmeyim varım senindir cüz’ü kül.

Merdim-i çeşmim yığar nâveklerin mümkin sanar,
Ol ağaçlar birle tutmak eşk deryâsına pül.
Ey gönül levh-i emel nakş-i bakâdan sâdedir,
Fâni etme ömrün ol sevdâda kim bâki değil.

Sûret-ârâ olma tahsil-i kemâl-i ma’ni et,
Kim behâyım nev’in etmez âdemi zer-beft cül,
N’ola dersem kadr ile efzun Mesihâ’da seni,
Yer ve gök mizân olup fark olmuş ağırdan yünül.

Âteş-i dil öyle sûzandır ki basmaz hiç kim,
Rahm edip nâveklerinden özge zahmım üzre kül,
Hâsılın evvel gâm-i cânândır âhir terk-i cân,
Bu imiş kısmet Fuzûlî hâh ağla hâh gül.