Abdullah Tamamlar – Bu Fani Dünyayı Gezdim Dolaştım

Abdullah Tamamlar Bu Fani Dünyayı Gezdim Dolaştım İlahi Sözleri

Bu fânî dünyâyı gezdim dolaştım,
Aslımdan bir haber veren yok bana.
Çok erenler sohbetine ulaştım,
Aslımdan bir haber veren yok bana.

Hâk i bâd ü âb ı âteş bünyadım,
Sûret-i beşerde âdemdir adım.
Bilmem cinnî miyem yoksa dîv-zâdım,
Aslımdan bir haber veren yok bana.

Ben de bu derd ile iflah olmazam,
Rûz u şeb ağlaram bir an gülmezem.
Kanden gelip gideceğim bilmezem,
Aslımdan bir haber veren yok bana.

Arada söylenir bunca kîl ü kâl,
Çokları özsüzdür çıkmaz bir meal.
Söyleyip dinlemek büyük bir vebal,
Aslımdan bir haber veren yok bana.

Acâib kalmışam işbu inşâna,
Ekserî dönmüşler vahşî hayvana.
Ya ben mecnûn yâhûd anlar dîvâne,
Aslımdan bir haber veren yok bana.

Abd i Hak beyninde yüzbin hicâb var,
Her hicabda yüzbin sual cevab var.
Burada inceden ince hisab var,
Aslımdan bir haber veren yok bana.

Men aref sırrına vâkıf olmadım,
Çok muhbire vardım haber almadım.
Hergiz bundan eşed bir derd görmedim,
Aslımdan bir haber veren yok bana.

Yetmiş üç fırkanın ser-tâcı benem,
Kangısına sorsam der nâcî benem.
Bildim ki cümlenin muhtacı benem,
Aslımdan bir haber veren yok bana.

Hevâ-yı hevesden ayık olmadım,
Asla bir amele faik olmadım.
Esrâr-ı pîrime lâyık olmadım,
Aslımdan bir haber veren yok bana.

Azdan az bulunur dünyâda kemal,
Nicesi eblehdir nicesi echel.
Kangısına sorsam der ben mükemmel,
Aslımdan bir haber veren yok bana.

Bir dâr-ı meşakkat mülk-i fenadır,
Su üzre kurulmuş dipsiz binadır.
Basîret ehline ibret-nümâdır,
Aslımdan bir haber veren yok bana.

Sana geldim pîrim Muhammed Sâmî,
Sensin bu cihanın kutb u imâmı,
Def eyle gönlümden işbu gamamı,
Aslımdan bir haber veren yok bana.

Nefsim bana çok eyledi inadı,
Felek sillesini bende sınadı,
Kırıldı Salih’in kolu kanadı,
Aslımdan bir haber veren yok bana.