Abdullah Tamamlar – Bir Kimseye Kim Yar Ola

Abdullah Tamamlar Bir Kimseye Kim Yar Ola İlahi Sözü

Bir kimseye kim yâr ola tevfîk-i hidâyet,
İrfan ile derya oluben kalbi coşar da,
Gönlünde tulü’ eyler anın aşk u muhabbet,
Görün nice mahbûb-ı Huda var bu beşerde,
Sevdim seni seydâ-yı cihan hayır ve serde.

Bir yerde ki gül yoktur o gülşâneye varmam,
Hem sohbet-i pîr olmadığı haneye varmam,
Aşk ehlinin ahvâlini pervaneye sormam,
Âşık olanın ciğeri yanar da pişer de,
Sevdim seni seydâ-yı cihan hayır ve serde.

Bu girye-i nâlânıma kıl merhamet ey şâh,
Pek güç bulunur sen gibi bir ârif-i billah,
Öğmüş de yaratmış seni Ol Hazret-i Allah,
Görün nice mahbûb-ı Huda var bu beşerde,
Sevdim seni seydâ-yı cihan hayır ve serde.

Ey zühd ile veren bana tebşîre-i cennet,
Biz münkir-i Mevlâ değiliz nâra ne minnet,
Âşık olanın maksûdu matlûbesi rü’yet,
Görün nice mahbûb-ı Huda var bu beşerde,
Sevdim seni seydâ-yı cihan hayır ve serde.

Gösterme bana sensiz yeri ey Hazret-i Mevlâ,
Bir yerde ki sen varsın o yer hep bana me’vâ,
Aşkını vezîr eyledi gör hüsnünü Leylâ,
Görün nice mahbûb-ı Huda var bu beşerde,
Sevdim seni seydâ-yı cihan hayır ve serde.

Kim şeyhini Hak bilmedi Hakk’ı dahi bilmez,
Yok eylemeyen varını maksûduna ermez,
Sâmî gibi bir âşık-ı Yezdan ele girmez,
Görün nice mahbûb-ı Huda var bu beşerde,
Sevdim seni seydâ-yı cihan hayır ve serde.

Salih tutagör sıdk ile sen dâmen-i Pîri,
Bu asrın Odur kâmili hem kutbu emîri,
Hem şehr-i hakîkat ilinin mâh-ı münîri,
Görün nice mahbûb-ı Huda var bu beşerde,
Sevdim seni seydâ-yı cihan hayır ve serde.