Abdullah Tamamlar – Aşka Dair

Abdullah Tamamlar Aşka Dair İlahi Sözü

İçmeğe aşkın şarabın şir gerek,
Basmağa bu nefsini diler gerek.
Konmaya şahın koluna hiç külah,
Pes harif olmağa mire mir gerek.

Var ey zahid var ki aşk yolun değil,
Söyleyem sanma ki aşk dilin değil.
Bunda ki şahin gerek şahbaz ola,
Yoksa karganın evi seklik değil.

Sanmagıl bu aşkı sen kâğıttadır,
Aşkı kâğıtta diyenler mürdedir.
Aşkı yazmadı kalem ve aray-ı fakih,
Aşk ezelde can ile perverdedir.

Yoğ idi levh u kalem aşk var idi,
Âşık u maşuk u aşk bir yar idi.
Aşk u âşık u maşuk bir iken,
Cebrail ol arada ağyar idi.

Aşk dilini yine âşıklar bilir,
Ol ezel aşka ulaşıklar bilir.
Aşk dilinden söylese aşk mestleri,
Ol dili sanma ki ayıklar bilir.

Biz ezelden aşkı tuta gelmişiz,
Ta ebed Dost vaslın uta gelmişiz.
Dost ile peymanı berk eylemişiz,
Bunda aşk dürrini sata gelmişiz.

İki âlemden ötedür aşk eli,
La mekân kaftan işler aşkın yolu.
Her tasavvurdan münezzehtir bu aşk,
Söylenür bi harf ü bi savt aşk dili.

Aşkı isteme kitapta ey faki,
Bu kitapta aşk yoktur Dost hakkı.
Bulmayasın aşkı kıylu kal ile,
Var gerek âlem yüzün yüz yıl oku.

Bu aşkın gözgüsü yokluktur ey can,
Bu gözgüde görünür ruy-i Sultan.
Bu gözgünün kılıfıdır dü âlem,
Bu gözgüde ne küfr var ne iman.

Münezzehtir bu gözgü dü cihandan,
Feragattir kamu assı ziyandan.
Anınçün değmeler vasf idemezler,
Nihandır aşk nihan ender nihandır.

Aşık bir sözden anlar bin cevabı,
Çün açtı ma’ni yüzünden nikabı.
Bular aşk şerbetini içti akndı,
Gafil su sanuben kovar serabı.