Abdullah Tamamlar – Acep Allah Bizi Kabul Eder Mi
Abdullah Tamamlar Acep Allah Bizi Kabul Eder Mi İlahi Sözü
Ey ihvan-ı iman, bu ahval ile,
Acep ALLAH bizi kabul eder mi?
Şeriata bakın, bu ahval ile,
Acep ALLAH bizi kabul eder mi?
Zül-celal bizleri halk etti İslam,
İmânı irfânı eyledi ikrâm,
Ümmet-i Muhammed ne oldu encâm?
Acep ALLAH bizi kabul eder mi?
Cenab-ı Mevla’dan ne güzel ihsan,
Nâzil oldu bize hazret-i Kur’an.
Ferman-ı Kur’an’a eyledik isyan,
Acep ALLAH bizi kabul eder mi?
Ruz-i ezel verdik beli-yi ahdi,
Kabul ettik o dem takva-yı zühdü.
Emri şeriatte etmedik cehdi,
Acep ALLAH bizi kabul eder mi?
Bu vaâdi ahd ile geldik dünyaya,
Tâbi olduk bu gün hubb-u sivaya.
Rağbet eylemedik ahde vefaya,
Acep ALLAH bizi kabul eder mi?
Kitaba sünnete yok bizde rağbet,
Cenab-ı Mevla’ya var mı muhabbet?
Heva-i nefsinde tâbi-i şehvet,
Acep ALLAH bizi kabul eder mi?
Namaz ise müminlerin miracı,
Ferman-ı Kur’an’da râh-ı minhâcı.
Gülbe-i dillerde söndü sirâcı,
Acep ALLAH bizi kabul eder mi?
İslâm’ın İslâm’a merhameti yok,
Sây-ı şeriatte meveddeti yok.
Sırr-ı süveyda’da hakikati yok,
Acep ALLAH bizi kabul eder mi?
Nisâlar yüzünde haya kalmadı,
Vücuh-i ricâlde haya kalmadı.
Ahirete zâd u neva kalmadı,
Acep ALLAH bizi kabul eder mi?
İçerler su gibi ab-ı haramı,
Günah-ı kebâir maksut merâmı.
Zemmederler ehlullah-ı kirâmı,
Acep ALLAH bizi kabul eder mi?
Kör olmuş dideler, kalpler tutulmuş,
Derya-yı şehvete nefis atılmış.
İmân İslâm bu dünyaya satılmış,
Acep ALLAH bizi kabul eder mi?
Mevlâna sır ola ehl-i îmâne,
Kendi idhâl ede dar-ı cinâne,
Lütfü ya sen bir bak devri zamâne,
Acep ALLAH bizi kabul eder mi?