Süleyman Şahintürk – Yollara Düştüm

Süleyman Şahintürk Yollara Düştüm İlahi Sözü

Yollara düştün, çölleri aştın,
Kutlu ibâdet umreye geldin.
Kıblesi Arz’ın; gölgesi Arş’ın,
Zerrece şaşmaz ibreye geldin.

Âdem ü Havvâ… burda bidâyet,
Burda Can Ahmed, burda nihâyet.
Burda cehâlet, burda hidâyet,
Çözmesi pek zor şifreye geldin.

Zevke dalanlar orman ararlar,
Bir leb-i deryâ, umman ararlar.
Derdi olanlar, derman ararlar,
Müjdeler olsun, çâreye geldin.

Böyle bir iklim, çok arayan var,
Âlemi baştan, çok tarayan var.
Burda hakîkî bir cereyan var,
Arş’a çıkan bir devreye geldin.

Ölçeği yüz bin, şehr-i ibâdet,
Bir yapı, nurdan; devri ibâdet.
Göz göze gelmek, seyri ibâdet,
Öyle mukaddes hücreye geldin.

Nur, Hira, ordan var Arafât’a,
Müzdelife’mden ak Cemerât’a.
Haccı hayâl et, yan hasenâta,
Gönle düşen kor, cemreye geldin.

En cılızından bir deresin sen,
Yok olacaksın, bir yere sinsen.
Kendini koyver, tam eresin sen,
Bahri yutan bir katreye geldin.

Dildeki Kur’ân, gözdeki yaşla,
Sîneye insin, cân ile başla.
Bilmemek olmaz, sökmeye başla,
Ötre ve üstün, esreye geldin.

Kâbe’ye müştâk, Ravza’ya âşık,
Zemzem’e meftun, Kevser’e lâyık.
Vuslata vurgun, ahdine sâdık,
Bir nice Yûnus Emre’ye geldin.

Her şeyi döndür, kıbleye karşı,
Burda hayâl et, Rabb’inin Arş’ı.
Kâbe mi arzun, yoksa şu çarşı?
Sanma ki kantar, metreye geldin.

Ağla ki olsun, gülmeye hâlin,
Öyle ki bitsin, havfa mecâlin.
Kâbe celâlin. Ravza cemâlin,
En mütebessim çehreye geldin.

Kıblesi, Arz’ın; gölgesi, Arş’ın,
Zerrece şaşmaz ibreye geldin.
Umre hayâtın ömre yayılsın,
Hamd ola Tâlî, umreye geldin.