Abdullah Tamamlar – Bize Dareynde Kafidir

Abdullah Tamamlar Bize Dareynde Kafidir İlahi Sözü

Bize dâreynde kâfîdir şu ni’met,
Ki olduk Seyyidü’l-Kevneyn’e ümmet.
Bize ferden şefî’dir dost-ı Hudâ,
Ba’îd mi olsa me’vâ bize cennet.

Eyâ sultân-ı mâ evhâ sahîhan,
Sana hizmet ne devletdir ne devlet.
Bizim mâdâm cenâbındır,
Erişmez bizlere dâreynde zillet.

Aceb mi ümmetin Fevzî efendim,
Bulursa feyz ile fahr u meserret.
Çün dedi kim onlara dîv-i la’în,
İşbu şeb ol sâdıku’l-va’dü’l-emîn.

Geldi rahm-i mâderine bî-dürûğ,
An-karîb doğar olur halk pür-fürûğ.
Şer’-i pâki âlemi pür-nûr eder,
Zulmet-i küfrü Harem’den dûr eder.

İşbu hâlât bir belâdır bizlere,
Emr ü tenbîhim budur kim sizlere.
Gidiniz hep ümmetinden herkese,
Dâim edin türlü türlü vesvese.

Tâ ki tâbi olmasınlar şer’ine,
Uymasınlar aslına hem fer’ine.
Nâr-ı düzahda beraber yanalım,
Cümleten mâ-i hamîme kanalım.

İşte böyle etdiler kavl ü karâr,
Sen de Bismillah ki etsinler firâr.
Dedi tekrâr mâder-i Hayrü’l-Beşer,
Ümm-i pâki sâhib-i şakku’l-kamer.

İbtidâki ayda bâ-emr-i Celîl,
Geldi bir zât kâmeti gâyet tavîl.
Dedi müjde ey Muhammed ânesi,
Çünkü hamlin âlemin bir dânesi.

Ben dedim sen kimsin ey âlî-cenâb,
Dedi Âdem ismim ey iffet-meâb.
Mâh-ı sânîde yine geldi biri,
Kıldı tebşîr bana ol mehpeykeri.

Ben dedim siz kimsiniz ey müjde-gâr,
Dedi nâmım Şît’dir ey ferruh-nigâr.
Mâh-ı sâlisde biri geldi yine,
Dedi müjde sana kim yâ Âmine.

Haml-i pâkindir Muhammed Mustafâ,
Doğduğunda bulur âlemler safâ.
Ben dedim sen kimsin ey sâhib-fütûh,
Dedi namımdır Neciyyullah Nûh.