Abdullah Tamamlar – Berzahta Kalır İse Bu Garip İnsan

Abdullah Tamamlar Berzahta Kalır İse Bu Garip İnsan İlahi Sözü

Berzahda kalır ermez ise bu garib insan,
Envar-ı Muhammed ile enfas-ı Mesiha,
Ah eyle gönül belki Huda eyleye ihsan,
Envar-ı Muhammed ile enfas-ı Mesîha.

Bu ikisidir zübde-i esrar-ı hakikat,
Bir kamile irgür var ise sende hamiyyet,
Bu ikiden izhar olur esrarı hüviyyet,
Envar-ı Muhammed ile enfas-ı Mesîha.

İster isen vuslatı derun ile ara,
Kıllet ile zillet ile derd ile ara,
Nutkeyler olara erse seng ile hâra,
Envar-ı Muhammed ile enfas-ı Mesîha.

Tevrat ile ıncil i Zebur Kaf ile ara,
Bu derde düşen zümre-i esnaf ile ara,
Bunlar ile erişirsin vuslat-ı yâra,
Envar-ı Muhammed ile enfas-ı Mesîha.

Esmalarına emr edip ol Kadir ü Mennan,
Bir ahsen-i takvim’le yaratıldı bu insan,
Ol surete nefh eylediği nefha-i Rahman,
Envar-ı Muhammed ile enfas-ı Mesîha.

Bil fer’indir alemde olan nur ile ervah,
Hep cümle maadin ile zi-ruh olan eşbah,
Aynı da değil gayrı değil ol buna agah,
Envar-ı Muhammed ile enfas-ı Mesiha.

Ger ister isen sözlerime hüccet i bürhan,
Meydanda durur Hazret-i Sami gibi sultan,
Can ile gözü sem’i sözü vech ile yeksan,
Envar-ı Muhammed ile enfas-ı Mesiha.

Bundan geri Salih dahi sen olma mükedder,
Sami gibi bir sultanı hem kıldı müyesser,
Takdir-i Ezel sana da olmuştur mukadder,
Envar-ı Muhammed ile enfas-ı Mesiha.