Abdullah Tamamlar – Belayı Girdaba Düşen Sefine

Abdullah Tamamlar Belayı Girdaba Düşen Sefine İlahi Sözü

Belâ-yı girdâba düşen sefîne,
Gökde uçan kuşdan istimdâd eyler.
Bahr-i kahır dolsa rûy-i zemîne,
Amân Allah diye bin feryâd eyler.

Âteş aldı bu dünyâyı alışdı,
Kâfir islâm birbirine karışdı.
Kullar azdı Hakk’dan belâ erişdi,
Kebâir küfüre istinâd eyler.

Sular gibi akar akar giderler,
Kebâiri göz önünde ederler.
Evlâdından fâsık ümm ü pederler,
Şehvet-i nefsine inkıyâd eyler.

Nisâ ricâl birbirine karışdı,
Ehl-i şekâ ‘ısyân ile görüşdü.
İblîs mel’ûn murâdına erişdi,
Yürütür tuğyânı i’timâd eyler.

Ahkemü’l-hâkimîn Rabbü’l-‘âlemîn,
Demezler göndermiş Kur`ân-ı Mübîn.
Münkir-i kıyâmet olur mu gamgîn,
Gün-be-gün gafleti izdiyâd eyler.

Edeb ü hayâdan olmuşlar berî,
Îmân u islâmdan kalmışlar geri.
Bahr-i şekâvetde civân u pîri,
Râh-i şerî’atden istib’âd eyler.

Kolay kolay islâm nâmı söylenmez,
Emr-i Kur`ân nedir aslâ dinlenmez.
Bu gaflet kıratı gider eylenmez,
Kitâb’dan bî-taraf infirâd eyler.

Eyvâh islâm bugün bozuldu gitdi,
Tarîk-ı dalâle düzüldü gitdi.
Îmân ‘irfân ise süzüldü gitdi,
Dem-i gaflet kalbde incimâd eyler.

Âmirler verdiği emrine sâhib,
Elbette emrullah cümleye gâlib.
Kâdir kudretini eder mi gâib,
Gayretullah Lutfî gör neler eyler.