Abdullah Tamamlar – Başıma Geldi Benim Bir Derd

Abdullah Tamamlar Başıma Geldi Benim Bir Derd İlahi Sözü

Başıma geldi benim bir derd ki hîç dermânı yok,
Olmışam bîmâr ü nâçâr sıhhatin imkânı yok.
îdemez Lokmân Hekîm olsa dahi ana ilâç,
Bu sözüm gerçek-durur kardaş inan yalanı yok.

Gülşen-i dîdârı âbid çün temâşâ itmemiş,
Bildiği oruç namâz hac âhı yok efgânı yok.
Gülşen-i dîdârı âbid çün temâşâ itmemiş,
Bildiği oruç namâz hac âhı yok efgânı yok.

Derd imiş dermânı derdin derdsize dirler himâr,
Ucb ile tolu içinde âteş-i sûzânı yok.
Derd-i ışkdur didiğim her kişiye olmaz nasîb,
Bir mübârek tuhfe kâr kim haybet ü hüsrânı yok.

Mürşid-i kâmil bu ışk inşân arar irşâd içtin,
Nice bin hayvân gezer içinde bir inşânı yok.
Ehl-i ışk olmağa himmet eyle sen de kendine,
Işkı olmayanların var cismi lâkin cânı yok.

Âşıkın artar yakîni ışkı oldukça mezîd,
Her kimin yokdur yakîni dîni yok îmânı yok.
Yok imiş ışka nihâyet kimse bilmez haddini,
Bir ulu deryâdır ol kim haddi yok pâyânı yok.

Dürr ü mercân bahr-i azamda bulınur bî-gümân,
Bahr-i asgardan ne hâsıl dürri yok mercânı yok.
Bahr-i a’zam ilm-i bâtın dürr ü mercân ma’rifet,
Bahr-i asgar ilm-i zâhir ehlinin ‘irfânı yok.

Dir isen ki ben bu ışkı nice tahsîl ideyim,
Ne alınur ne satılur sevki yok dükkânı yok.
Benzemez zâhir işine ki ta’allüm olma,
Hocas yok mektebi yok meclis ü meydânı yok.

İlm-i zâhir kesb-ile hâsıl olur hirfet gibi,
Işk bilinmez kesb olınmaz ismi mevcûd sânı yok.
Bu su’âlin vireyim cevâbını sana işit,
Tâlib-i sâdık irer matlûbına hırmânı yok.

Tenrisini isteyen bulur dinür dilde mesel,
Sıdk-ıla ışk isteyen bulmaz mı hey iz’ânı yok.
Ol kadar iksâr-ı zikr it ki münâfıklar sana,
Diyeler Mecnûn mürâ’î aklı yok erkânı yok.

Katre katre gönlüne deryâ gibi ışk dola tâ,
Diye nâs erbâb-ı ışk içre anın akrânı yok.
Buldı taklîd ile Kuddûsî bu ışkı çünki ol,
Bir mukallid idi ki hîç ilmi yok ferzânı yok.