Abdullah Tamamlar – Aceb Bencileyin Usanı Fani

Abdullah Tamamlar Aceb Bencileyin Usanı Fani İlahi Sözü

Aceb bencileyin usanı fânî,
Yolunda bir dahi hiç var mı yâ Rab.
Kılarsan n’ola lutfunu erzâni,
Elinde bir dahi hiç var mı yâ Rab.

Doğarsa cânıma nûrun zıyâsı,
Eser bu dilime bâd-ı sabâsı.
Gönüller derdinin böyle devâsı,
Yolunda bir dahi hiç var mı yâ Rab.

İçerler ‘âşıklar âb-ı hayâtı,
Hayy olur kalbinde cümle memâtı.
Visâlin dalının kand-ı nebâtı,
Balında bir dahi hiç var mı yâ Rab.

Cihânın kimseye yokdur vefâsı,
Fahırdır ‘âşıka yârin cefâsı.
Cemâlin zülfünün dâd u safâsı,
Telinde bir dahi hiç var mı yâ Rab.

Kimi dünyâ ister kimisi hûri,
Zâhid der cennetin bâğı gülzârı.
Aşka yâr olanın av u şikârı,
Şâlında bir dahi hiç var mı yâ Rab.

Nûş iden meyinden bezm-i ezeli,
Getirdi sonunda cümle kemâli.
Ene’l-Hakk söyleten zâtın zülâli,
Dolunda bir dahi hiç var mı yâ Rab.

Budur der âşıklar aşkın nişânı,
Küntü kenze mazhar ider insânı.
Dîzârın bâğının verd ü reyhânı,
Gülünde bir dahi hiç var mı yâ Rab.

Ezelden inkârdır İblîs’in işi,
Anunçün tamuda kaynaya başı.
Aşka lâ diyenin telbîs kumaşı,
Talında bir dahi hiç var mı yâ Rab.

Her kime zerrece ‘aşkın ulaşa,
Sa’âdet tâcıdır konduğu başa.
Tâli’i Mustafâ nûruna düşe,
Fâlında bir dahi hiç var mı yâ Rab.

Kim ki fedâ kıla yolunda cânı,
Bulupdur sırr ile dürr-i me’ânî.
Senin muhabbetin genc-i nihânî,
Mâlında bir dahi var mı hiç yâ Rab.

Zâr ider derd ile yüreği yara,
Meger fazlın ola derdine çâre.
Sinân Ümmî-leyin hiç yüzü kara,
Kulunda bir dahi var mı hiç yâ Rab.