Abdullah Tamamlar – Baştan Başa Seyret

Abdullah Tamamlar Baştan Başa Seyret İlahi Sözü

Başdan başa seyret halk-ı cihânı,
Ma’lûm ola âşikâre nihânı.
Ne renge boyanmış efrâd-ı zamân,
Bir kerre keşf eyle devr-i zamânı.

Ulemâ sulehâ çekildi gitdi,
Herbiri merâm-ı maksûda yitdi.
Ay tutuldu günün zıyâsı bitdi,
Bulamazsın bir duracak mekânı.

Bir gör ne âlemdir ebnâ-yı beşer,
Ekserîsi biri birinden eşer.
Bakar bize bugün kâfirler şaşar,
İslâmlar gezdirir tâze nisvânı.

Nûrunu nâr etmiş küfür kemendin,
Boynuna bırakmış kolalı bendin.
Alafrangada beğenmiş kendin,
Küfr ile doldurmuş İslâmistânı.

Erkekleri ırak olmuş rahmetden,
Dişileri münezzehdir iffetden.
Şerî’ati bırakmışlar zimmetden,
Muktedâ etmişler nefs ü şeytânı.

Humar hamir meydânları doldurmuş,
Fi’l-i zinâ yüzlerini güldürmüş.
Enva’-ı ısyânı şeytân buldurmuş,
Bu rezâlet doldurmuşdur meydânı.

Nisâlarda zerre hayâ bulunmaz,
Nisâsız işretsiz meclis olunmaz.
İş karışmış bugün önü alınmaz,
Meğer ki erişe kahr-ı Sübhânî.

Mescidlere bugün necâset doldu,
Er olan erenler peyderpey öldü.
Bu dîn-i İslâm’ın gülleri soldu,
Görün ne gösterir hükm-i Rabbânî.

Uryan avretleri iftihâr ile,
Gezdirir berâber i’tibâr ile.
Gösterir her yerin iştihâr ile,
Aslâ kabûl etmez emr-i Kur`ân’ı.

Bu kadar bunları seyreder bu nâs,
Bu nâsdan kurulmuş elbet bu esâs.
Bunlar cemâ’atdir kumandan vesvâs,
Taşlarda mevcûddur küfr ü tuğyânı.

Zikr-i lisân bugün deyyûs teresdir,
Cümlesi fâsıkdır şehvet-perestdir.
Fi’l-i fücûr husret oğlu merestdir,
Ta’mîr eylemişler dâr-ı husrânı.

İki para etmez bir ferd-i leîm,
Âmir-i mahlûka olmuşdur ta’yîn.
Küfr ü zulmet dolmuş bu rûy-i zemîn,
Bu halde bırakmaz Hakk’ın fermânı.

Lutfî gamdâr olma yakındır şafak,
Hakk Kerîm’dir tebdîl olur bu siyâk.
İnşallah kahr olur efrâd-ı nifâk,
Munkatı’ olur mu Hakk’ın ihsânı.