Süleyman Şahintürk – Ben Nice İnsan Gördüm

Süleyman Şahintürk Ben Nice İnsan Gördüm İlahi Sözü

Ben nice insan gördüm selâmetin içinde,
Hıfzeylemiş ol Mevlâ yaklaş da göstereyim,
Buldum ben hazineyi harâbatın içinde.
Rengi sararıp solmuş hayret içinde kalmış,
Sırlara âgâh olmuş kerâmetin içinde.

Baktım âvâre miskin dünyâ halkına küskün,
Meskeni olmuş cesk’in mehâbetin içinde.
Gökyüzünde mâh olmuş nûr’un güneşten almış,
İçi dış nur dolmuş melâhatin içinde.

Ar namus vermiş yele kınanıp düşmüş dile,
Ömrünce çekmiş çile garâbetin içinde.
Kimi çekmez besmele kimi düşmüş mezbele,
Değer vermiş esfele vahâmetin içinde.

Hakk bâtıl seçememiş mey’i aşk içememiş,
Hayvanı geçememiş şekâvetin içinde.
Dünyâ’yı tutmuş mesken olmamış ahlak ahsen,
Yaş olmuş yetmiş seksen rehâvetin içinde.

Kim câhil kimi dehâ kim cimri kimi sehâ,
Kim mâraz kimi şifâ tabâbetin içinde.
Gördüm aslın unutmuş gerçeğ sahteye katmış,
Şeytân’ı ortak tutmuş kehânetin içinde.

Düşmüş gönlü sivâ’ya etmiş isyân Mevlâ’ya,
İnanmamış ukbâ’ya rezâletin içinde.
Boyunu isyan aşmış günâh sel gibi taşmış,
Aklı zay olup şaşmış rekâbetin içinde.

Yaklaşmış iken rıhlet düşmemiş gönle mihnet,
Kaplamış gönlü kasvet adâvetin içinde.
Duy ahi nesli insan olmadı ehli Kur’ân,
Seyrettim her bir can hamâkatin içinde.

Son deme gelmiş nefes açılmak üzre kafes,
Gel diye duyulmuş ses nedâmetin içinde.
Yunûsiy miskin baktım tuş olup kaldı aklım,
Gördüm sonunu halkın zekâretin içinde.