Abdullah Tamamlar – Cihan Eyledi Feyzi Bahar
Abdullah Tamamlar Cihan Eyledi Feyzi Bahar İlahi Sözü
Cihân eyledi feyz-i bahar reşk-i cinân,
Bıraktı feyz-i letâfet zemine lûtf-i zamân,
Hevâ sunûf-i reyâhine verdi zîb-i zuhûr,
Tırâz-i hulle-i hâk oldu hilye-i elvan.
Dikip şikûfe vü gonca çemende çetr ü otağ,
Makâm-i bezm-i sürûr oldu arsa-i bû-sitân.
Dikip şikûfe vü gonca çemende çetr ü otağ,
Makâm-i bezm-i sürûr oldu arsa-i bû-sitân.
Değil alâmet-i fasl-i rebi’ ü kavs-i kuzeh,
Edâ-yi hidmet için bağladı sipihr miyân.
Mükemmel olmağa esbâb-i ayş bî-tenkîz,
Müyesser olamğa âlât-i bezm bî-noksân.
Sehâb ü seyl ile irsâl olundu gül-zâre,
Kamu zahire-i bahr ü kamu define-i kân.
Tamâmî-i berekâtın zemin kılıp mebzûl,
Cemi-i lûtf-i nihânın zamâne kıldı ayân.
Bisât-i sebzeye gül-bün yeşil serîr dikip,
Yakıp çerâğların her taraf gül-i handân.
Tığıldı nesteren ü sûsen ü gül ü lâle,
Dizildi nerkîs ü nesrîn ü sünbül ü reyhân.
Nefiresiyle hem-âvâzdır nekâre-i ra’d,
Kılar nisâr-i mükerrer cevâhirin bâran.
Çemende eylediler tıfl-i gonceyi mahtûn,
Saçıldı gül-şene gül gül cerâhatinden kan.
Yetirdi öyle safâ devr-i rûzgâra bu sûr,
Ki sûr-i hıtne-i nakd-i yegâne-i devrân.
Gül-i bahâr-i emâret Cenâb-i Ca’fer Beg,
Ki tav’-i re’yinedir çerh bende-i fermân.
Nizâm-i saltanat ü mülke eşref-i esbâb,
Binâ-yi millet-i İslâm’a a’zam-i arkân.
Bahâr-i rif’at ü ikbâle eltaf-i ezhâr,
Nihâl-i şevket ü iclâle a’del-i agsân.
Sipihr-menziletâ sensin ol mekân-i hayâ,
Ki yok sıfâtına hadd-i i hâta-i imkân.
Mübârek ola bu sûr ü sürûr-i bezm-i huzûr,
Kim oldu cümle-i halk-i cihâna feyz-resân.
Neşât-i ayşının evsâfı tuttu âfâkı,
Safâ vü zevkinin âvâzesiyle doldu cihân.
Sipihr kıldı bu bezm-i neşâta bezl-i safâ,
Melâ’ik oldu bu sûr ü sürûra fâtiha-hân.
Ki asl-i ka’ide-i hıfz-i şer’dir bu amel,
Budur mukaddem-i esnâf-i tâ’at-i Rahmân.
Şehâ fuzûlî-i zârım ki devr-i adlinde,
Bukâ’-i emn ü emândır bana makâm ü mekân.
Nisâr-i bezmin için ger bulursa hüsn-i kabûl,
Getirmişim güher-i i’tikâd ü cevher-i cân.
Ümîd varki oldukça rûzgâra vücûd,
Müyesser ola sana irtifâ’-i şevket ü şân.