Abdullah Tamamlar – Aşık Olan Kişi Daim Dostun

Abdullah Tamamlar Aşık Olan Kişi Daim Dostun İlahi Sözü

Âşık olan kişi dâim Dost’un yolun düze dursun,
Âşıklara ta’n eyleyen îmân evin boza dursun.
Sabredin münkir taşına bilmez ne gelir başına,
Ebû Cehil kuyusunu cehd eyleyüp kaza dursun.

Bu gün kendi hâlin bilen oldur varup menzil alan,
Ele bakup yolda kalan yol erine göze dursun.
Bu gün kendi hâlin bilen oldur varup menzil alan,
Ele bakup yolda kalan yol erine göze dursun.

Bir Tanrı’ya kulluk eden doğru gider Dost iline,
Şudur budur diyen dâgî yoldan çıkup aza dursun.
Buldu bulan ma’nâ yüzün kesb eyleyüp irfân özün,
Geldin câhil ilmin yüzün okusun hem yaza dursun.

Mürşide gönül vermeyen meydâna doğru girmeyen,
Hâlin anda göre yârın bugün bunda bize dursun.
Hakk’ı gerçek sevenlerin aşk oduna girenlerin,
Nişânı budur anların kalbi yanup sıza dursun.

Yedi tamu ne şeydir ki yakabile yanmışları,
Aşk âteşine yanmayan yanacağın seze dursun.
Derd üstüne derd isteyen bilin oldur merd isteyen,
Bülbül olup verd isteyen güzden geçüp yaza dursun.

Gerçeklere eren kişi Dost’u ayân gören kişi,
Açma bu sırrı nâdâna ferdâ çeküp geze dursun.
Kim ki şâha lâyık ola çirki gide sâfî kala,
Kâl olmağa tarîkatın potasında sıza dursun.

Gerçek âşık Dost bâğında Kevser şarâbın nûş eder,
Nefsinin gamında gezen mercimeğin süze dursun.
Hakk kalbine ilhâm eder anın içün söyler dili,
Ümmî Sinân sır ilinde gördüceğin yaza dursun.