Abdullah Tamamlar – Anasır Kisvesinden Seyr Kıldım

Abdullah Tamamlar Anasır Kisvesinden Seyr Kıldım İlahi Sözü

Anâsır kisvesinden seyr kıldım sırr-ı Tâ-Hâya,
Ridâ-i Murtazâ’yı giydim azm itdim ev ednâya.
Hümâ-yı himmetim oldu hevâ-yı aşkda nâbûd,
Meğer her fânîyi ifnâ imiş bu nükteden gâye.

Düşüp Mecnûn-veş gezdim beyâbânsız hıyâbânsız,
Kalup bî-hiss ü bî-idrâk kapıldım başka şeydâya.
Nişânsız lâ-mekânîde bir oldu cân ile cânân,
Erüp Rûhu’l-Kuds’den rûh üfürdüm Ümm-i Îsâ’ya.

Kitâb-ı hazret-i insânı şârih aşkdır mutlak,
Şecerden nâr-ı aşk innî enallah didi Mûsâ’ya.
Ne Mecnûnem ne Leylâyem ne ma’şûkam ne de âşık,
Hadîs-i aşkımı benzetmek olmaz Kays’a Leylâ’ya.

Benim Şîrînimin âşıkları hep bed’-i vasfında,
Kimi bî-tâb cân virmiş kimi bî-âb u bî-vâye.
Benim vâdî-i aşkımdan görünmez encüm ü eflâk,
Harîm-i li ma’allah”dan dönülmez semt-i esmâya.

Fezâ-yı aşkımın bir kûşesinde bin felek gâib,
O eflâkin biri binlerce fâikdir bu dünyâya.
Felekler bahr-ı aşkın katre-i emvâcının aksi,
Avâlim ser-be-ser meftûn u müstağrak bu deryâya.

Amâ-yı kudretimden bin ulü’l-ebsâr zâhirken,
Hakîkî hüsnümü görmez de dirler bak şu a’mâya.
Nice hayretlere düşdüm fenâ oldum bekâ buldum,
Kemâlî ‘abd-i mahz buldum sığındım lutf-ı Mevlâ’ya.