Abdullah Tamamlar – Arzı Hal İtdim Sana

Abdullah Tamamlar Arzı Hal İtdim Sana İlahi Sözü

Arz-ı hâl itdim sana nazm ile çün (ben) ey Hudâ,
Suçlıyam hem sâ’ilem geldim niyâza kapuna.
Arz-ı hâl itdim sana nazm ile çün (ben) ey Hudâ,
Suçlıyam hem sâ’ilem geldim niyâza kapuna.

Şu cihânda çekdiğim mihnetleri keffâret it,
Ben güneh-kâr kulunı sen mağfiret eyle şehâ.
Akuben sulb-ı pederden düşdüm ana rahmine,
Ben cenîn oldum ana rahminde çekdim çok cefâ.

Doğdığım sâ’atde çekmişem meşakkat cüz’i ben,
Tıfl iken çok itmişem anam kucağında bükâ.
Bilmeyüb vakt-i sabâda işledim suç bî-hisâb,
Urdılar te’dîb içün bana nice yumruk asâ.

İricek vakt-ı bülûğa doldı ışkın gönlime,
Başladım yanmağa ışk âteşine subh u mesâ.
Gezdim ol sevdâ ile Şâmı Hicâzı Rûmi heb,
Yaşım ol demde yigirmi idi ma’lûmdur sana.

Kârbâna hem karışmak istemez vahşî idim,
Yalınuz yayan yürümek hoş gelür idi bana.
Rûma geldim çok tezevvüc eyledim nefse uyub,
İtdiler meftun beni şehvet hevâ hubb-ı nisâ.

Nâsa itdim pes nasîhat bana düşmân oldılar,
Gördüm anlardan hisâbsız gam sitem derd ü belâ.
Kocayub âciz kaluben eyledim nâsdan fırâr,
Ehl ü evlâd kavm u kardaş bana iderler cefâ.

Hem bu hâlde bulmadım şöhret belâsından halâs,
Eylerem halk-ı zemândan ey şehen-şâh iştikâ.
İrmek isterler yüzümden mâ-sivâya ekseri,
İstemezler cân u dilden ışk u irfân-ı Hudâ.

Eskidi şimdi kafes yok iktidârım ülfete,
Kûşe-i vahdetde buldum zikr ü fikrimde safâ.
Dir bu Kuddûsî habîbin şehrini ârzûlayub,
Rûhumı al anda yâ Rabbe’n-nebiyyi’l-müctebâ.